เจ้านี่เป็นแมวจรจัด อยู่ในซอยมหาดไทย แถวๆออฟฟิศเก่าของผมเองครับ ไม่รู้ว่ามันเริ่มต้นยังไง สำหรับความสัมพันธ์ของเราทั้งสอง จำได้แต่ว่า มันเดินมาด้อมๆมองๆ แฉลบผ่านไปมา แล้ววันหนึ่งมันก็ได้อาหารจากออฟฟิศเราเพื่อประทังชีวิต แล้วก็ผูกปิ่นโตด้วยการแวะมานอนตอนกลางคืน เพื่อตื่นมารอคนมาออฟฟิศ สำหรับอาหารเช้า แล้วก็แวะมาร้องเรียกในเวลาอาหารเย็น นอกเวลาดังกล่าวถือเป็นเวลางาน มันก็ออกไปทำงานของมัน

ใครคนหนึ่งริเริ่มตั้งชื่อให้มันว่า “มารวย” ถือซะว่ามันมาทำให้เรารวย ไม่รวยทรัพย์ก็รวยจิต อิ่มเอม บุญหรือบาปไม่สน

ถ้าจะนับจริงๆ มารวย เป็นแมวกวนตีนและขี้กลัวครับ ปกตินิสัยของแมวจะขี้ตกใจอยู่แล้ว แต่สำหรับมารวย สภาพมันจะกะหร่องผอมๆ แค่เสียงตด ก็ทำมันสะดุ้งได้ นอกจากนี้ มันยังกลัวแมวทุกสภาพ แม้แต่ลูกแมวจรจัด เพิ่งเกิดได้ไม่นาน แง๊วๆๆ เดินมาหามัน มันยังสะดุ้งหันหน้าแล้วกระโดดหนีเลยด้วยซ้ำ ดังนั้น เวลาเจอกับแมวเจ้าถิ่นจึงไม่ต้องเดาสภาพมันแต่อย่างใด

สำหรับเรื่องกวนตีนนี่ อันดับหนึ่งไม่ว่าจะชอบหนีไปนอนชั้นบนออฟฟิศแล้วฉี่รดกล่องใส่งาน, อึอยู่ข้างๆกะบะทรายใหม่ๆ, ฉี่ใส่กล่องรองเท้าฟุตบอลที่เพิ่งซื้อมา, กระโดดมานั่งทับคีย์บอร์ดเวลาอยากให้สนใจ, ที่ลับเล็บไม่เคยสนใจ โซฟาเท่านั้นที่มันต้องการ, ปีนขึ้นไปนอนบนชั้นหนังสือ หรือทำเป็นกร่างเดินเฉี่ยวแก๊งค์แมวเจ้าถิ่น ในยามที่มีคนในออฟฟิศยืนคุ้มกันมันอยู่ เวลากวนตีนนี่มันทำหน้าได้มึนมาก เนียนที่สุด!

แต่แล้ววันหนึ่ง ก่อนปิดสงกรานต์ปี 2552 ขณะผมมาที่ออฟฟิศในวันเสาร์ ก็เห็นมารวยสภาพแปลกๆ เหมือนหัวเลอะอะไรมา พอเข้ามาใกล้ๆจึงเห็นว่า โดนจามหัวมา แบะ เลือดอาบเต็มหน้า นั่งรอผมอยู่หน้าออฟฟิศ ตามองมาที่ถนนเหมือนจ้องรอว่าเมื่อไรจะมา พอเห็นปุ๊บมันก็ร้องเรียกในทันที ตอนพาไปหาหมอ หมอบอกว่าอาวุธที่ใช้ หวังผลสังหารเลยทีเดียว เพราะแม่นและคมมาก ทำความสะอาดแผลแล้วเห็นรอยแยกของหนังหัวเลยว่าคมกริบ แผลคมมาก

พอหมอบอกว่าไม่ต้องห่วง ก็เหลือแค่สงสารปนขำ นึกสภาพความขี้กลัวของมันต้องมาโดนหมอล็อคทำแผลดิ้นไปไหนไม่ได้ มันเลือกจะหมอบนิ่งยอมรับชะตากรรมไปเลย เป็นที่กรี๊ดของหมอและพยาบาลมาก เพราะมันเป็นแมวหน้าจ๋อยตัวเหี่ยว ทุกคนในโรงพยาบาลสัตว์ทองหล่อ รู้จักมันหมด มีการตกแต่งผ้าพันแผลแล้วแปะยี่ห้อให้ ไม่ซ้ำกัน ไนกี้บ้าง อาดิดาสบ้าง เป็นของเล่นของทุกคน

หลังจากวันนั้น เราสองคนก็ติดกันยิ่งกว่าแตงเม เดินไปไหนมันก็ตามติดตลอด ใครบางคนแซวว่า นี่จากที่มันมี 9 ชีวิต ตอนนี้มันอาจเหลือแค่ชีวิตสุดท้ายของมันแล้วก็ได้ เลยต้องหา bodyguard ไว้หน่อย หมดโควต้าหมดแล้วหมดเลย มันคงไม่เสี่ยงแล้ว

เผ่น!!!

ปัจจุบัน ก็ด้วยความขี้กลัวและหวงชีวิตสุดท้ายของมัน นั่นหละครับ แมวเจ้าถิ่นเริ่มมาแย่งอาหารมันกินถึงในออฟฟิศ มันเลยเลือกหนทาง อหิงสา ยอมออกจากบ้านไปเอง โดยไปทำมึนอยู่กับบ้านข้างๆถัดไปประมาณ 3 หลัง แรกๆก็แวะมากินข้าวแต่หลังๆมันคงไปทำหน้ามึนกับเจ้าของบ้าน เวลาเดินผ่านเริ่มเห็นถุงอาหารแมววางไว้หน้าบ้านแล้ว อ่ะ หาทางออกให้ชีวิตได้ก็โอเค แถมล่าสุดได้ข่าวว่าได้หญิงอยู่แถวๆนั้นด้วย (มารวย เพศผู้)

กิ๊กใหม่ มารวย

ก่อนจะย้ายออฟฟิศเมื่อต้นปี เหมือนมันจะรู้ แวะมาติดต่อกันเกือบอาทิตย์ ก็เลยลองบอกมันดูว่า อีกสองวันจะย้ายแล้ว ถ้าจะไปด้วยกันก็มาหานะ จะพาไปด้วย มันคงกลับไปคิดแล้ว เอาชัวร์ไว้ก่อน บ้านนั้นหละรอดแล้ว สองวันสุดท้ายมันเลยไม่โผล่มาเลย (หรือมันเก็บเสื้อผ้าไม่เสร็จฟระ)

คงทำกรรมกันมาแค่นี้

มารวย The Cat

[nggallery id=3]